mijmeringen ( klik op overzicht)

Nog even en het is Kerstmis, de mooiste periode van het jaar,
toch zonder twijfel voor mij, ik hou van de sfeer, kaarsjes, de dennengeur gewoon het geheel.
De commerciële kant van Kerst kan me gestolen worden gaat helemaal langs me heen.

Reeds vanaf ik kind was had deze periode me al in zijn macht, ik was er door betoverd,
de mooiste kerstboom gaan uitzoeken , ermee thuis komen en hem dan optuigen,
in die tijd soms nog met zelf gemaakte dingetjes , engelenhaar uit elkaar trekken en als een spinnerag in de boom hangen zo mooi als de lichtjes er doorschenen , als laatste het pronkstuk de kerstster of engel boven op de kerstboom plaatsen.

Echte kaarsjes die met Kerstavond maar eerst werden aan gestoken, de geur van
de koude winter buiten samen met de warmte van de kachel of het open vuur, zo' n
alles verwarmende sfeer was het....

Nu begint de Kerstperiode al in november , zie je hier en daar al kerstmannen en kerstverlichting in de etalages staan voor de Sint is geweest zijn cadeautjes gebracht heeft ...of weer vertrokken is.
Mij niet gelaten doe er niet aan mee, één week voor Kerst tuig ik mijn boom op , geen dag vroeger of later.....Beleef er nog even veel plezier aan als in mijn kindertijd...

Kerst is Kerst en moet een warme sfeer van liefde en vrede oproepen, we denken ook met pijn in ons hart aan onze geliefden die er dit jaar niet meer bij zijn om hem samen met ons te vieren.

Hoop zo elk jaar dat het een witte kerst mag worden al is het maar voor 2 dagen , een dik sneeuwtapijt geeft het toch wel dat ietsje meer, je tuin in kerst outfit , iets mooier is er niet....
Het enige mooie commerciële van Kerstmis is , zeg nu zelf "de Coca-cola caravaan "met achterop de kerstman die ho, ho, ho, roept , de zo mooi verlichte vrachtwagen, prachtig gewoon in het winterlandschap, daar kan zelfs ik niet aan weerstaan...

Nog even en dan , dan is het zover....!!! Ho, ho ho

rdb
''s Morgen heel vroeg of s'avonds laat kom je ze wel eens tegen, wat heb je bewondering voor hen, bij het begin van ieder nieuwe jaar zit het tussen je goede voornemens.
Ik begin met lopen denk je dan, steeds weer al een paar jaar, maar je vindt telkens weer een excuus om het nog even uit te stellen.

Ofwel is het te koud, te nat, te veel wind, voel je je niet zo goed, altijd wel weer vind je iets om er niet aan te beginnen....
Het gekke is als je ze ziet lopen, stroomt de energie door je lichaam tot je thuiskom en ze uit jouw gezichtsveld zijn verdwenen.

Je denkt dan bij jezelf , ik beweeg toch wel genoeg, poetsen opruimen , dieren verzorgen doe je niet stilstaand toch , waarom zou je ...????
Je hebt jezelf zelfs een stappenteller gekocht..... Die ligt nu ergens weet echt niet meer waar, wat heb je in hemelsnaam aan een stappenteller, je bent ontgoocheld als 's avond je score niet hoog genoeg is, dus je visie was , weg ermee!!

Maar "het gaan lopen" houd je in de ban, elke keer weer is dat gevoel er....Yep morgen begin ik er aan, heel zeker tot je je realiseer...Ppppffffffffff , zal het nog even uitstellen.

Ben je nu en luilak , heb je geen karakter, geen gedrevenheid , wie zal het zeggen, maar ooit ooit dan begin jij er zeker eens aan.......aan te denken om een lopers out-fit te gaan kopen, één met fluoriserende kleuren en oortjes zodat je op muziek lopen kan ,....ooit zal je het doen, volgend jaar , als het niet te koud, te nat, te veel wind of wat dan ook is.....

Dus één goed voornemen heb je al, nu nog alleen de uitvoering ervan!!!!
rdb
" Wat je diep treft, doet eeuwig pijn en vergeet je nooit of nimmer" , een waarheid als een koe, wat je ooit onder de huid is gekropen al is het zo lang geleden, vergeten neen , je ontkomt er niet meer aan.
Zelfs in heel goede momenten zit het ergens goed verdoken schuil om dan zo smerig naar je uit te halen juist als je het minst verwacht.
Het ene moment dans en zing je van vreugde , het ander zak je terug weg in al die nare herinneringen van toen.

Wie een niet zo goede start in zijn leven heeft mee gekregen , werkman, dokter of advokaat geen belang, , niets maar dan ook niets kan het goed maken, wie de warmte van een veilig nest heeft moeten missen zal steeds die kilte voelen ergens ver weg , dat warme intense gevoel krijg je nooit , je veilig en geborgen voelen vergeet het, steeds zal je warmte blijven zoeken en regelmatig ontgoocheld worden!

Het enige positief dat het je heeft bij gebracht , je probeert om het beter te doen " een huis bouw je met stenen, een thuis met warmte en liefde," dit in gedachten houdend , geeft het je de sterkte om steeds weer je hoofd en schouders te rechten en te zeggen bij jezelf , ik kan het , ik ben niet koud en kil van binnen , ik kan warmte geven, ik wil warmte geven, ik zal warmte geven.
En toch dan nog steekt de twijfel telkens de kop op , heb ik het wel goed gedaan, is alles ok, , heb ik de mensen die me lief zijn de warmte gegeven die ze verdienden?

Na regen komt er zonneschijn , je kan je beter voorbereiden op een paar onweerswolken vol bliksemschichten , ze zijn nooit veraf.... Ook al krijg je soms ook wel eens heel onverwachts een regenboog cadeau en zie je voor even de wereld door een roze bril....

Zijn eigen geluk maakt men zelf.....Of met hulp een ander,??? Ik moet het antwoord schuldig blijven....!!!!!

Wat je diept treft , vergeet je niet.....Zeker weten!!!!
rdb
Mijn GPS , nooit gedacht dat ik ergens heen zou kunnen rijden , zomaar oeps mijn auto in en naar een voor mij totaal onbekende bestemming en ze ook nog bereiken, echt mijn redster in nood....
Vroeger durfde ik er zelfs niet aan denken om zomaar ergens ver weg heen te rijden ..Al wat buiten mijn gewoon dagelijkse route lag, (ik kom gegarandeerd in parijs uit) was mijn commentaar na 5 minuten zat ik al in de problemen, echt een kluns was ik, dus ben ik die " MEVROUW" zo dankbaar om me met kalme zachte stem overal door te loodsen en steeds op dezelfde zachte toon...

Gewoon even de navigatie instellen en dan naar het eind van de wereld rijden als het moet , ik kom zonder veel poespas op de bestemming toe en dan nog op tijd ook!!!

Een wereld ging voor me open, vrijheid , ik voelde me niet meer afhankelijk van iemand anders om me ergens waar ook heen te brengen.
Geen stad heeft nog geheimen voor me , vandaag even naar daar, morgen de andere richting uit maakt me niets uit ik kom er wel....
Ik voel me een beetje een wereldreiziger geen plaats is er nog voor me onbereikbaar.....

Angst was vroeger mijn metgezel , zeker in een grote vreemde stad, van overal kwamen de auto's zomaar op me af gereden, verkeerslichten, éénrichtingsverkeers straten , tunnels , een nachtmerrie was het, het angstzweet stond iedere keer weer in mijn handen.

Nu word ik zacht en goed op tijd door een kalme stem door het verkeer geloods, " de weg nog 1 km volgen, aan de vogende rotonde de zoveelste afslag nemen, nog even en dan de parallelbaan oprijden....enz..." Zalig gewoon!!
Ik word een kilometervreter pur sang.....dankt zij die "MEVROUW" van mijn GPS....

Echt waar , ik rij nooit meer alleen naar een onbekende bestemming toe ....zij is steeds mijn metgezel !!!!

Hou van mannen, maar per uitzondering , hou ik bij deze van vrouwen....!!!!
rdb

Nieuwe commentaren

07.06 | 14:29

Mooi zo mooi ontroererend mooi .

...
03.01 | 16:05

💕😌🌈🍀

...
03.01 | 16:04

Lieve Rolande..mijn handen vouwen zich samen..💕

...
28.12 | 17:47

Wat mooi geschreven, maar zo kwetsbaar ben je toch niet geworden hoop ik.Jij zal weer sterk worden😙😙♥️♥️♥️

...