Mijmeringen (5)



Jouw leven ging van start bij je geboorte, zoveel gebeurtenissen stonden er je op te wachten. Een levenspad met ups en downs , een lach en een traan.

Een onbezorgde kindertijd , zorgeloos genieten tot je aan je eigen volwassen leven begon, heerlijk waren je jonge volwassen jaren, huisje, tuintje, vriendje , één of meerdere kleine spruiten, iedere dag leek wel een feest.

Af en toe stonden jullie voor een kruising , hopend de Juiste richting gekozen te hebben, een gelukkige toekomst tegemoet en nog scheen dat lichtje in de verte op het eind van jullie levenstunnel .

De kinderen werden groot en starten hun eigen leven , huisje, tuintje, vriendje weet je nog, zo blij bij het zien dat ze het goed hadden.

Kleinkinderen brachten het leven terug in jullie leven , niets mooier dan voor die kleine kotters te zorgen , zo nam je mama en papa heel wat werk uit de handen, oma en opa zijn was zalig.

Voor jullie het wisten zaten jullie in de herfst van jullie leven, samen op pensioen , een nieuw leven ging voor jullie open , volop genieten van wat de toekomst zoal nog brengen zou.

Op een dag wordt het donkerder om je heen ,bijna geen licht meer te zien aan het eind van je levenstunnel , het afscheid nemen van alles wat je dierbaar en lief is voelt zo triest en pijnlijk aan, tranen en af en toe een lach volgen op elkaar.

Zoveel levensdeuren worden gesloten als het woord kanker valt , wanneer het lichtje van je toekomsttunnel helemaal dooft.

Je leven eindigt triest en droevig , maar toch heb je je herinneringen om mee te nemen naar dat andere leven dat daar ergens op je wacht.


rdb 12/01/2019


Niets is nog hetzelfde , het is alsof de hemel letterlijk op mijn hoofd viel.
Al schijnt de 🌞 nog zo fel geuren de🌷🌹🌺🌸🌼🌻 nog zo doordringend, gaan de 🦋🦋🦋 wild te keer , het gaat echt helemaal aan me voorbij , alles gebeurd alsof er een mistgordijn over me heen hangt.

De zonnestralen voel ik niet , de geur van de bloemen dringen mijn neus niet meer binnen , de vlinders fladderen op en neer zonder dat ik het voel.
Er is iets wat wel tot me doordringt en me heel erg raakt, dat zijn de lieve berichtjes vol liefde en hoop, die ik krijg van mijn vrienden 💕

Ben ik ongelukkig ? “ NEEN “ is dan het antwoord , maar onbezorgd de toekomst inkijken doe ik niet meer , het is meer met bange ogen ....
rdb 09/12/2018

Nieuwe commentaren

07.06 | 14:29

Mooi zo mooi ontroererend mooi .

...
03.01 | 16:05

πŸ’•πŸ˜ŒπŸŒˆπŸ€

...
03.01 | 16:04

Lieve Rolande..mijn handen vouwen zich samen..πŸ’•

...
28.12 | 17:47

Wat mooi geschreven, maar zo kwetsbaar ben je toch niet geworden hoop ik.Jij zal weer sterk wordenπŸ˜™πŸ˜™β™₯️β™₯️β™₯️

...