het fijnste, fragielste, dunste papier.....

De mooiste verhalen worden geschreven op het dunste, bijna
onzichtbare zo fragiele fijnste papier, dat er bestaat.
De inkt heeft de kleur van ‘t zuiverste water, alleen de schrijver
kan het lezen .
Het begon heel gewoon op een dood gewone dag, die eerste
letter op zichzelf was al een avontuur.
Zovele.jaren later schrijf je nog steeds op dat zo fragiele bijna
onzichtbare papier met inkt in de kleur van ‘t zuiverste water.
Het schrijven begon in de lente van je leven , alles rook nog fris,
de vers ontluikende natuur, bloemen in alle geuren en kleuren, de
liefde was aanwezig in volle overgave , ook verdriet waren je deel.
Toen kwam de zomer met z’n zwoele avonden en morgenstonden
vol verrassingen tot de zon langzaam onderging in het avondrood.
De herfst met zijn bonte kleuren , de natuur die naar rust smachtte ,
vogels die vertrokken naar warmere oorden, om na de winter terug
te keren, jij die soms ook gewoon alles overboord wou gooien .
Tot je op een morgen de mooiste bloemen op je vensterramen zag
verschijnen in één nacht tijd getekend door de winter, alles voelde weer goed
aan.
Een prachtige witte wereld sierde de aarde voor even, terwijl men
daar onder de grond alles weer klaar maakte voor ‘n nieuw begin.
Zo gaat het jaar na jaar, nog steeds schrijf jij je avonturen alleen
leesbaar voor jezelf op dat zo dunne fragiele papier met inkt zo
zuiver als het zuiverste water.
Heel je levensverhaal in woorden zonder klank, vreugde, liefde, pijn,
mooie dingen, dingen die niet zouden mogen gebeurd zijn , allen door
Jou genoteerd, niemand anders die ze lezen kan.
Op een sombere dag kom je tot de conclusie dat dat o zo fragiele papier
plots onverwachts opraakt, niemand die weet wanneer of waarom .
Eén ding is zeker jouw avontuur hier op aarde iloopt ten eind , alleen jij die
jouw verhaal lezen kan , alleen jij kent de avonturen je zoal hebt beleeft.
Het zijn alleen maar woorden zonder klank geschreven op het fijnste dunste
fragielste papier dat er bestaat, niet meer dan een zuchtje wind is er nodig
om ze te doen vergaan in stof alsof ze nooit hebben bestaan ,







rdb 22/02/2019

zijn hemel donker, soms vol
van sterrenpracht,

fluweelzacht zo kan hij zijn,
de nacht,

hij omarmt je dekt je zachtjes
toe,

doet je soms beven van verdriet,
rillen van de kou,

zelfs geen droom die er dan nog
op je wacht,

niemand die in zo’n nacht zegt ik
hou van jou,

fluweelzacht, met of zonder sterren-
pracht, zo kan hij zijn de nacht,





rdb12/02/2019

Nieuwe commentaren

07.06 | 14:29

Mooi zo mooi ontroererend mooi .

...
03.01 | 16:05

💕😌🌈🍀

...
03.01 | 16:04

Lieve Rolande..mijn handen vouwen zich samen..💕

...
28.12 | 17:47

Wat mooi geschreven, maar zo kwetsbaar ben je toch niet geworden hoop ik.Jij zal weer sterk worden😙😙♥️♥️♥️

...