al die mooie dingen



ik ben hem kwijt geraakt, de regenboog die zomaar
tussen de wolken hing,

het zonnestraaltje op een sombere dag, dat zalig
deuntje waarop ik af en toe zweven ging,

die zilveren vleugeltjes die me soms lieten geloven
dat ik onsterfelijk was,

de regenboog zijn kleur verloren, het zonnestraaltje
heeft zich ergens verstopt,

alleen nog een droef , mistroostig lied komt uit het
doosje op de kast,

het is wachten, wie weet tot ik zo maar op één of
andere dag,

ooit al deze mooie heerlijke dingen terug vinden
mag ,

01/03/2019


ze loopt niet, maar zweeft,
zachtjes boven de grond,

vol van verwachting, haar
bolle buikje fier vooruit,

wachtend vol tederheid op
dat kleine mensje, haar baby,

haar eigen vlees en bloed het
liefdesgeschenk aan hem die ze
zo bemint,

nu nog veilig geborgen in haar
eigen ik,

straks wordt de navelstreng door
geknipt,maar de liefdesband tussen
hen blijft,

wat er ooit in hun leven gebeuren zal,
is nog een raadsel,

de herinnering aan hun innig samenzijn
blijft,

niets krijgt de liefdesband tussen moeder
en kind stuk , hij is voor eeuwig en altijd .

rdb 24/10/2018

Nieuwe commentaren

07.06 | 14:29

Mooi zo mooi ontroererend mooi .

...
03.01 | 16:05

πŸ’•πŸ˜ŒπŸŒˆπŸ€

...
03.01 | 16:04

Lieve Rolande..mijn handen vouwen zich samen..πŸ’•

...
28.12 | 17:47

Wat mooi geschreven, maar zo kwetsbaar ben je toch niet geworden hoop ik.Jij zal weer sterk wordenπŸ˜™πŸ˜™β™₯️β™₯️β™₯️

...